Мұхаммед (с.ғ.с.) пайғамбар балаларды өте жақсы көрген екен. Бiрде ол есiк алдына шығып, айналасына қарап тұрса, бiр топ бала тай мiнiп шапқылап жүр екен. Тай мiнгендер мәз-мәйрам, көшенi басына көтерiп қиқулап келедi. Соларға қарап қызығып тұрған бiр баланы көредi.

Баланың мiнейiн десе тайы жоқ. Қызыққанмен басқа амалы жоқ, оның шарасыз күйi Пайғамбарға қатты батады. Ол баланың жанына барып:

- Тайға мiнгiң келе ме? - дейдi.

- Иә, - дейдi бала.

- Мен таймын ғой. Мен де шаба аламын. Мен де кiсiней аламын. Кел маған мiн, - деп оны иығына мiнгiзiп, жүгiре жөнелiптi.

Астындағы тайының жай тай емес, елге ең құрметтi, аса қадiрлi адам екенiн бiлiп, бала жүрегi жарыла қуанып, үлкен мақтанышпен сықылықтай күлiптi.

Авторы: Пернегүл Үсенова