Балаларға арналған діни әңгімелер, ғибратнама

Ислам енді ғана етек жайып, жаулары да көбейіп келе жатқан тұста Омар есімді батыр жігіт мұсылмандардын бітіспес дұшпанына айналды. Ал Пайғамбарымыз с.ғ.с. Аллаһтан ол жігіттің жүрегіне иман ұялатуды сұрады. Бірде Омар өз қарындасы мен күйеу баласынын Исламды қабылдағанын естіп қаны қарайды. Аллаһ Елшісін өлтіруге бекініп, қылышын жаландатып, үйінен шықты. Қатты ашуланған ол:

- Алдымен қарындасым мен күйеу баламның жазасын берейін, сосын Мұхаммедті көре жатармын, - деп қарындасының үйіне беттеді. Есіктен кіре оларға:

Бірде қараңғы түнді жамылып Аллаһтың Елшісі досы Әбу Бәкірімен бірге Меккеден Мәдинаға жауларынан қашып келе жатып, таң сызат бере бір үңгірге жетіп аялдайды. Әрі қарай сапарын жалғастыруға іздеріндегі қуғыншылардан қауіптеніп, сол үңгірде кешті күтуге бел бұғады. Әбу Бәкір былай деді:

— О, Аллаһ Елшісі, сен осында күте тұр, ал мен ішінде улы жәндіктер, жыландар жоқ па екен, байқап шығайын, - деп үңгірге кіріп кетті. Ол үңгірдін ішін мұқият тазалап, көйлегін жыртып алып, барлық тесіктерді бітеп тастады.

Олар ішке еніп, жол соққан Пайғамбар ұйқыға кеткенде, Әбу Бәкір ашық калған бір тесікті байқады. Иығына басын сүйеп ұйықтап жатқан досын оятқысы келмеген ол әлгі тесікті табанымен басып жата берді.

Әф әл-Мүттәліп - Мекке билеушілерінің ішіндегі текті кісі саналатын. Бірақ, ол ұлы жоқтықтан қатты қайғыратын. Бірде ол Алладан: «Егер он ұл берсең, біреуін құрбандыққа шаламын» деп дұға тілейді. Алла оның тілегін қабыл етіп, ортаңқолдай он сыйлайды. Күндердің күнінде Әбд әл-Мүттәліп түс қөреді. Алла оның уәдесін ұматқанын ескертеді. Осы түс үш рет қайталанғанда, ұлдарын Қағбаға ертіп келіп, жеребе тастау арқылы таңдау жасайды. Таңдау Абдулла есімді ұлына түседі. Абдулла - балаларының ішіндегі ең көрікті, көркем мінезді, мейірімді, ақылдысы болатын. Сондықтан туған бауырлары ғана емес, бүкіл ел ақсақалдары кеңесе келе:

- Абдулла - өте ақылды бала. Мүмкін оның орнына он түйе құрбандық шалсақ, Аллаһ кешіретін шығар? Тағы да жеребе тастап көрейік! - десті.

Расулуллаһ қонақжайлылығымен, жомарттығымен де ерекшеленетін. Ол кісіге қонақтар өте көп келетін. Бірде алыстан келген қонаққа арнап, ас дайындауды бұйырады.

Әйелдері түскі асқа үйде ештеңе қалмағанын жеткізеді.
Пайғамбар қасындағы сахабаларынан:
— Кім менің қонағымды тойғызады? - деп сұрайды.
Әбу Талха есімді сахаба:
- Мен тойғызамын. Сіздің қонағынызбен асымызды бөлісу—біз үшін үлкен құрмет, - дейді. Ол үйіне шаттанып жетеді де әйеліне:

Бұл намазға байланысты хадис

Ибн Аббас (р.а.) былай деген: «Бірде Расулалланың (с.а.с.) жанында отыр едік, Әли ибн Әбу Талиб (р.а.) келді де Расулаллаға (с.а.с) бұрылып: «Уа, Расулалла! Әкем жолыңда садаға кетсін! Мына жаттаған Құран кеудемнен шығып кете береді. Оны ұстап тұруға күшім жетпей, не істерімді білмеймін», — деп шағынды. Сонда Расулалла (с.а.с.) оған былай деді: «Уа, Хасанның әкесі! Алла Тағаланың әмірімен саған пайда келтіретін сөздерді үйретейін бе? Алла олар арқылы сенің үйренген нәрселеріңе пайда беріп, үйренгеніңді кеудеңе нықтайтын болады». Әли: «Иә, үйретші, Расулалла!», — деді. Расулалла (с.а.с.) былай деді: