Балаларға арналған діни әңгімелер, ғибратнама

Бір шаруа күні бойы тынбастан еңбек етіп, қатты шаршайды. Маңдайындағы сорғалаған терін сүртіп, біраз отырып дем алмақшы болады. Бір кезде алдынан кішкентай адам пайда болады. Оған дауыстай сөйлеп:

– Ей, адам! Таңның атысынан күннің батысына дейін тұрмастан тырбанып еңбек етесің, бірақ бұдан тапқан ешқандай пайдаң жоқ. Жылы жүректі, қайырымды, намысты бір адамсың. Бұл үшін саған бір жақсылық істегім келеді. Екі күн күншығысқа қарай тура жүр. Алдыңнан орман шығады. Орманның ішіне кіріп, ортасына дейін бар.

Ерте, ерте, ертеде, алыс-алыс өлкеде бiр патша өмiр сүрiптi. Елi үшiн күнi-түнi тынымсыз жұмыс iстептi. Сөйтiп жүрiп ұйқысыздық дертiне шалдығыпты. Бiр күнi уәзiр­лерiн жиып алып, мұңын шағып, ақыл-кеңес сұрапты. Уәзiрлердiң iшiндегi ең үлкенi, көптi көргенi патшаға:

 - Тақсыр, әр дерттiң бiр шипасы болады. Дұрыс ұйықтап, демалуыңыз үшiн бiр армансыз адамды тауып, соның көйлегiн киiп жатуыңыз керек. Сонда ұйқыңыз тыныш болады, - дептi. Патша уәзiрдiң сөзiн жөн санап адамдарына патшалығындағы ең армансыз адамды тауып, соның көйлегiн алып келуге бұйрық бередi.

Халиф һарон Рашид бiр қарт адамның кiшкене жемiс ағашының  шыбығын отыр­ғызып жатқанын көрiп, оған:

 - Атай,  сiз ғой қартайдыңыз. Отырғыз­ған ағашыңыздың жемiсiн көре алмайсыз, олай болса неге бейнеттенiп жатырсыз? - дейдi.

Қарт:

 - Бiзден бұрынғылар ағаш отырғызды, жемiсiн бiз жедiк. Ендi бiз де отырғызайық, жемiсiн кейiнгiлер жесiн, - деп жауап бередi.

Мәдиналық мұсылмандардың бiрi Пайғамбарымызға (с.ғ.с.) келiп, көмек сұрайды. Ол мұсылманнан:

- Үйiңде ештеңе жоқ па? - деп сұрақ қояды.

Әлгi кiсi:

- Бiр жағын үстiмiзге жамылып, бiр жағын астымызға төсеп жүрген көрпе мен су iшетiн ыдыс қана бар, - дейдi.

Пайғамбар (с.ғ.с.):

Ертеде бiр кәпiр ғалым мұсылмандарға келiп «Мен Аллаһтың жоқтығын дәлел­деймiн» деп, олардың араларынан бiр ға­лым­ды айтысуға шақырады. Мұсылмандар күлiп:

- Бiздiң кiшкентай ғалымымыз бар, - деп имам Ағзам Әбу Ханифаны көрсетедi. Бұл кезде имам Ағзам жас бала екен, бiрақ Құ­ранды жатқа бiледi екен.

Бұл хабарды естiп көп адам жиналыпты, кәпiр ғалым мiнбеден орын алып, имам Ағзамды күтедi. Ол кешiгiп келедi. Ғалым оны келе салысымен сөзбен iлiп: